Kun je nu even gewoon meestribbelen?

Voor veel werknemers is het een bekend fenomeen: je bent verplicht iets te doen waar je niet achter staat, waarvan je het nut niet inziet of waarin je gewoon geen zin hebt. Als je het niet doet ben je de Sjaak. Dus maak je je er zonder overtuiging en met frisse tegenzin met de Franse slag vanaf. Jij bent klaar en de baas is blij, toch?

Helaas… de baas is niet zo blij. Die ziet liever iemand die zijn visie en missie deelt, uitdraagt en voorleeft, iemand die begrijpt waarom deze keuze gemaakt is en hem daarom steunt. De klus is nu weliswaar geklaard, maar bij de eerste de beste volgende klus gebeurt er precies hetzelfde: beetje tegenstribbelen, diepe zucht, Franse slag, klaar.

meestribbelenDitzelfde fenomeen zie je ook in het onderwijs. Iedereen heeft zich als leerling weleens afgevraagd waarom hij een bepaald onderwerp moest leren of zelfs waarom hij een bepaald schoolvak überhaupt moest volgen. En iedereen kent wel een docent die dan zei: “Het moet nu eenmaal, dus doe nou maar gewoon mee, dan kun je misschien een goed punt halen”, of iets van gelijke strekking. Maar kent iemand misschien een voorbeeld van een leerling die vervolgens echt en oprecht gemotiveerd raakte om het ook te doen?

Ikzelf heb als ‘juf’ in totaal zo’n 2.500 leerlingen onder mijn hoede gehad. En van die 2.500 leerlingen ken ik er niet één die gemotiveerd raakte door bovenstaande opmerking. Wel ken ik leerlingen die besloten eieren voor hun geld te kiezen en toch maar mee te doen met het oog op het naderende proefwerk om vervolgens alle opgedane kennis en vaardigheden weer snel te vergeten. Voor dit leerlinggedrag heb ik ooit de term ‘meestribbelen’ geleerd en die term dekt de lading aardig. (Voor dit docentgedrag, dat met onderwijs weinig te maken heeft, heb ik trouwens ook wel een term: bezigheidstherapie.)

In trainingen werkt het precies hetzelfde. Je kunt een deelnemer die niet gemotiveerd is best zover krijgen om mee te doen door de opmerking: “Je moet de training nu eenmaal volgen, dus als je hier toch moet zijn kun je maar beter gewoon meedoen.” Als hij meewerkt heb je vervolgens van deze deelnemer weinig last meer in je training. Maar heeft hij ook wat aan je training? Gaat hij er in de praktijk iets mee doen? Is dit zinvol, of valt dit ook onder het kopje ‘bezigheidstherapie’?

Naar aanleiding van de vorige blogposts heb ik veel leuke gesprekken gehad over weerstand. Ik kwam erachter dat veel mensen een variant op bovenstaande handelswijze hanteren als zij op weerstand stuiten. Mensen zijn ervan overtuigd dat het werkt en het lijkt ook echt te werken in de training of in de les of in die specifieke werksituatie. Maar de achterliggende doelen, of dat nu leerdoelen of targets zijn, zul je zo niet behalen.

Hoe dan wel? Daarover volgende week meer…

 

Advertenties

Een reactie op “Kun je nu even gewoon meestribbelen?

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s